Dutch Mini Rally

Verslag Dutch Mini Rally Wales 2005

ZATERDAG 2 APRIL

Ons avontuur begint in IJmuiden waar 21 - op dat moment nog glimmende - Mini's zich verzamelen bij de ferryterminal van DFDS voor de officiële start van de eerste Dutch Mini Rally 2005. Voordat we aan boord van de ferry gaan, worden we welkom geheten door de organisatie en krijgen we ieder ons eigen deurnummer en rallyschild, iets waar geen rally zonder kan natuurlijk. Waar we ook de hele reis zeker geen gebrek aan hebben, is wel het bekijks onderweg. Het zijn dan misschien wel kleine auto's, maar 21 Mini's in een lange sliert achter elkaar maakt best grote indruk.

Ook al heeft onze eigen SportRegio-Mini startnummer 17, het is aan ons de eer om als eerste onder de startbanner door te rijden en aan boord te gaan. Rond een uurtje of zeven 's avonds vertrekt de ferry voor zijn nachtelijke overtocht naar Newcastle waar de rally daadwerkelijk begint. Langzaam worden er contacten gelegd tussen de deelnemers en ik hoef natuurlijk niet uit te leggen wat het gespreksonderwerp is... Entertainment genoeg aan boord en de nodige cocktails zorgen voor een prima begin van wat een hele intensieve week gaat worden.

ZONDAG 3 APRIL - 275 km

Tijdens het ontbijt op de ferry krijgen we vlak voor aankomst in Newcastle de startkaart voor de eerste etappe van de rally. Op deze startkaart moet je zowel de begin- als de eindtijd van je rit noteren; zo wordt van iedereen de gemiddelde reistijd bepaald. Zit je boven of onder die gemiddelde tijd, dan krijg je strafpunten. Snelheidsduivels zijn er zo zeker van dat ze gaan verliezen, maar ook wanneer je als laatste arriveert ben je verzekerd van een plek onderin het klassement. Maar dit is niet het enige dat van invloed is op het klassement. Er moeten namelijk per dag vijf vragen beantwoord worden die betrekking hebben op de jaren zestig, het thema van deze rally. Ieder verkeerd antwoord levert nog eens vijftig extra strafpunten op. En dan is er nog de beruchte fotoherkenningsopdracht. Als je een plek herkent, moet je aangeven bij welk volgnummer uit het routeboek deze foto gemaakt was. Foto gemist, hoppa! Weer 50 extra strafpunten.

Inmiddels zijn alle Mini's van de boot en kan het serieuze werk beginnen. Ik zeg serieus, want als je direct links moet rijden dien je er toch even je koppie bij te houden. Al gauw is de groep van 21 Mini's wat uit elkaar geraakt door de douanechecks en veel rijders zijn al zo geconcentreerd aan het navigeren dat ze vergeten dat er nog vier Engelse teams meedoen die ons op een nabijgelegen parkeerterrein staan op te wachten. Wij stoppen wel even om kennis te maken en vervolgen als één van de laatste teams onze weg uit Newcastle.

Een kleine vijftig kilometer landinwaarts begint het interessant te worden; de snelweg wordt ingeruild voor het prachtige Yorkshire Dales. Ook halen we hier al de eerste Mini's in die even gestopt zijn. Zo weten we tenminste zeker dat we op de juiste weg zitten.
Halverwege de rit is er de zogenaamde Regularity-proef, een extra evenement dat buiten het klassement valt. Deze proef gaat als volgt: je start op een bepaald punt op de route en moet vervolgens precies een gemiddelde snelheid rijden van 36 km/u. Dat lijkt eenvoudig, maar het eindpunt is onbekend en je hebt te maken met tegenliggers op hele smalle wegen en stijgings- en dalingspercentages van soms wel twintig procent. Als hulpmiddel krijgen we een tijd-/afstandtabel waarop je kunt aflezen hoeveel meter in hoeveel tijd zou moeten worden afgelegd. Deelnemen hieraan is niet verplicht, maar hé... we zijn er toch. Het laatste stuk van deze rit naar ons eerste hotel gaat over de snelweg rond Liverpool.
De eerste dag van de rally is een succes. Alle Mini's zijn veilig aangekomen en tijdens het diner worden alle ervaringen uitgewisseld. Jammer dat uitgerekend de servicewagen aan het einde van de dag pech krijgt. Een sleutelpartij mag niet baten, maar gelukkig wordt door het hotel een garage in de buurt geregeld waar we in de ochtend terecht kunnen.

MAANDAG 4 APRIL - 280 km

Ooit wel eens 25 Mini's tegelijk hun olie zien peilen? Dat is een erg leuk gezicht! Inmiddels hebben we de uitslagen van de dag ervoor gezien. Helaas staan we er met onze SportRegio-Mini niet al te goed voor, maar grappig is wel dat we plaats 17 bezetten: hetzelfde als ons startnummer. Vanuit Yorkshire Dales rijden we een klein stuk over de snelweg richting Wales. Nu gaat het rallyrijden pas echt beginnen. De weggetjes worden smaller en steiler, soms wel tot 25 procent! Soms rijden we in colonne en zie je alleen maar witte Mini-daken boven de heggen uitkomen. De Engelse bevolking lijkt het allemaal schitterend te vinden; een stel Nederlanders dat in één van de meest succesvolle exportproducten van Engeland rondrijdt in hùn eigen land. Zeker de Mini's met de Union Jack op hun dak kunnen op een extra Thumbs Up rekenen.

Aan het eind van de middag bereiken we ons tweede hotel. Het Metropole Hotel te Llandrindod Wells (je verzint 't niet) wordt onze thuisbasis voor de komende drie nachten. Dit hotel staat bekend om zijn rijke rallyhistorie en verwelkomt nog steeds rallygezelschappen van over de hele wereld.
Tijdens het diner staat ons een verrassing te wachten. Niemand minder dan Paul Easter is te gast en komt de prijs uitreiken van de Regularity-proef van de dag ervoor. Wie is Paul Easter, hoor ik u denken. Wel, deze man won in 1965 de befaamde Monte Carlo Rally in een Mini Cooper en was tevens fabrieksrijder bij Mini. Tijdens deze rally kwamen slechts 22 van de 274 deelnemers over de finish en hun overwinning werd ook wel 'de overwinning van de eeuw' genoemd.
Uiteraard moet ik een handtekening hebben van de beste man, ook al hadden we de Regularity-prijs niet gewonnen. Na het diner wordt het nog erg gezellig in de pub. Jammer dat ze daar om 23.00 uur al dicht gaan.

DINSDAG 5 APRIL - 200 km

Onze stand in het klassement?... nog steeds zeventiende. Qua rijtijd zitten we steeds wel gemiddeld en ook al hebben we meestal wel de foto's, het zijn de vragen die ons zoveel strafpunten opleveren. Eigenwijs als we zijn schakelen wij het thuisfront niet in voor bepaalde vragen, terwijl andere deelnemers steeds netjes hun antwoorden via sms ontvangen. Goed... overboord met die trots, vanaf nu zijn mijn collega's in Nederland niet meer veilig.
Oké, mijn collega's krijgen al direct een dag vrij, want vandaag wordt geen route gereden, tenminste geen route voor het klassement. Vandaag staat een bezoek aan het plaatsje Hay on Way op het programma en vervolgens een rondleiding door de Morgan fabriek in Malvern.
De Morganfabriek maakt de bekende roadsters nog steeds met de hand, zoals dat in de jaren dertig gebeurde. De rondleiding is een unieke ervaring, zeker gezien het feit dat het waarschijnlijk binnenkort niet meer toegankelijk is voor publiek.
Op de terugweg rijden we plotseling met drie Mini's - een rode, een witte en een blauwe - naar het hotel. Als je niet beter weet, lijkt het alsof we een scene uit de originele Italian Job naspelen. Alleen dan zonder het gestolen goud. 's Avonds is er geen diner gepland, dus gaan we met een leuk stel naar een lokale pub. Het is weer erg gezellig.

WOENSDAG 6 APRIL - 182 km

Vandaag is ergens op de route weer een extra Regularity-proef gepland en deze keer kunnen wij absoluut niet verliezen, want we zijn er helemaal klaar voor. De eerste paar kilometer zitten we precies op die 36 kilometer. Dit kan niet missen! Jammer dat we vervolgens een afslag missen en helemaal jammer dat we daar pas na vier kilometer achterkomen. Zelfs met 140 km/u driftend over de bergweggetjes is onze achterstand niet meer in te halen. Eindresultaat: een gemiddelde snelheid van maar liefst 13 km/u. Gelukkig telt dit niet mee voor het totaalklassement.
's Avonds weer een gezamenlijk diner. Joepie.. wéér chicken tonight. Ik snap niet dat Jamie Oliver uit een land komt waar men zo weinig smaak voor eten heeft.

DONDERDAG 7 APRIL - 300 km

Collega's bedankt! Dankzij jullie antwoorden staan we inmiddels op plaats 13. Maar ongeluksgetal of niet, we zijn geklommen in het klassement. Het is alweer de laatste route die meetelt voor het klassement, dus moeten we nog even extra ons best doen. 's Avonds al wacht de prijsuitreiking.
Deze rit is toch wel één van de mooiste tot nu toe: weggetjes waar je zelf nog het hek open en dicht moet doen en waar je soms midden tussen de schapen vast komt te staan. Als je door zo'n prachtige natuur rijdt, is het eigenlijk zonde wanneer je het laatste gedeelte over de snelweg naar het Thistle Haydock Hotel moet afleggen. Driehonderd kilometer lijkt niet ver, maar in een Mini over al die slingerweggetjes... dat is best zwaar.
Na het diner (met kip) volgt de prijsuitreiking. Alleen wanneer alle Mini's pech zouden hebben gekregen, waren wij bij de beste drie geëindigd. Dat is niet het geval en we worden veertiende. Nu hoor ik te zeggen dat het uiteraard niet gaat om het winnen, maar om het meedoen en de gezelligheid, dus waarom zal ik dat cliché doorbreken?
De drie winnaars krijgen allemaal een prachtige Dutch Mini Rally-beker en omdat er geen verliezers bestaan, ontvangt iedere deelnemer een medaille.

VRIJDAG 8 APRIL - 290 km

Vandaag hoeven we geen foto's meer te herkennen of vragen te (laten) beantwoorden. Wel wordt het een hele bizarre laatste rit terug naar Newcastle. De route brengt ons naar de hoogste punten van Yorkshire Dales en er gaan geruchten dat er sneeuw ligt. Hoewel ze wel bestaan, heeft niemand sneeuwkettingen bij zich. Iedereen besluit echter gewoon de route te rijden. En inderdaad, het duurt niet lang of we zitten in een echte sneeuwstorm. We hebben nu echt ieder weertype gehad: zon, regen en nu ook sneeuw. De ijspegels hangen zelfs in de berm.

Langzaam maar zeker komen we in de buurt van Newcastle en zit het er weer bijna op. Gelukkig hebben we nog een laatste avond voor de boeg op de boot terug naar Nederland.
Op de heenreis hadden we het vlaggenschip van DFDS, de Queen of Scandinavia. Op de terugreis moeten we het doen met The Duke, een schip dat ongeveer de helft kleiner is en dus veel minder stabiel. En uiteraard wordt voorspeld dat we rough seas gaan krijgen. Moet je voorstellen: een nachtovertocht met grotendeels ?Engelsen die een dagtrip naar Amsterdam maken, al vóórdat de boot gaat varen allemaal dronken zijn en vervolgens op ruwe zee terecht ?komen... Ik kan je vertellen dat de waterstofzuiger overuren draaide.
Na aankomst in IJmuiden verzamelen we nog een laatste keer voor een groepsfoto en nemen we afscheid.

Arno en Bianca Schwithal

Goes - Veere - Vrouwenpolder - Brouwershaven - Bruinisse
Dinant - Couvin - Bouillon - Francorchamps - La Roche
Volendam - De Rijp - Heerhugowaard - Monnickendam - Ter Aar
Newcastle - Castle Bolton - Aysgarth - Bolton Abbey - Pickering
Amersfoort - Driebergen - Wijk bij duurstede - Amerongen
Dover - Haywards Heath - Lyndhurst - Oxford - Milton Keynes
Hengelo - Wilsum - Holten
Anhée - Sedan - Luxemburg - Heerlen
Gelderland - Overijssel
Schotland
Nederland - Duitsland
Gelderland - Utrecht - Zuid Holland
Engeland
Gelderland
Europa
Zuid Engeland
DMR 2007
Nederland, België, Luxembrug, Frankrijk en Duitsland
DMR 2006
april 2006 | Schotland
DMR 2005
april 2005 | Wales
Twitter Facebook

sponsors

Ben van Leeuwen
Breitling
Yokohama
Handa shop
Prijs Printer
DFDS Seaways
Autotaalglas